ขายฝาก กับ จำนอง ต่างกันอย่างไร?

 “การขายฝาก” คือการซื้อขายประเภทหนึ่ง โดยกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินนั้นๆ ตกไปยังผู้รับซื้อฝากทันที  แต่มีข้อตกลงกันว่า “ผู้ขายฝาก”  ก็คือเจ้าของเดิมหรือเจ้าของทรัพย์นั้น สามารถไถ่ทรัพย์สินคืนได้ ภายในเวลาที่กำหนด  
ส่วน “การจำนอง”  คือ สัญญาที่ “ผู้จำนอง” นำทรัพย์สินไปเป็น “หลักประกันการชำระหนี้”ไว้กับ “ผู้รับจำนอง”  โดยยังไม่ส่งมอบทรัพย์สินนั้นให้แก่ผู้รับจำนอง หากทางผู้จำนองผิดสัญญา ผู้รับจำนองต้องยื่นเรื่องฟ้องร้องบังคับคดีเพื่อให้ได้ค่าเสียหาย

หรือว่าจะสรุปให้เข้าใจง่ายๆ ว่าจุดต่างที่สำคัญของทั้งสองอย่าง คือ “การขายฝาก” เริ่มต้นมา กรรมสิทธิ์ก็เปลี่ยนเลย  แต่ว่าจะ “ได้คืน” ตอนจบ ถ้าจ่ายผลประโยชน์ตอบแทนและค่าไถ่ถอนทรัพย์คืนตามสัญญาแต่“การจำนอง” เริ่มต้นมากรรมสิทธิ์ยังไม่เปลี่ยน แม้สุดท้ายผิดนัดตามสัญญาที่ทำกันไว้ กรรมสิทธิ์ก็ไม่เป็นของทางผู้รับจำนองแต่อย่างใด

และยังมีรายละเอียดเพิ่มเติมในทางกฎหมายอีก คือการฝากขายนั้น กรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินมีการโอนไปยัง “ผู้รับซื้อฝาก” เลย ในวันทำสัญญาที่สำนักงานที่ดินแต่การจำนอง กรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินไม่โอนไปยังผู้รับจำนอง แม้ผู้จำนองจะผิดเงื่อนไข ผู้รับจำนองก็ไม่สามารถได้กรรมสิทธิ์ทรัพย์นั้นไป ส่วนการจดทะเบียนนั้น จะเสียค่าธรรมเนียม ดังต่อไปนี้

1. การจดทะเบียนขายฝากเสียค่าธรรมเนียมร้อยละ  2  จากราคาประเมินทุนทรัพย์  และเสียภาษีอากรตามประมวลรัษฎากร
2. การจดทะเบียนจำนอง เสียค่าธรรมเนียมร้อยละ  1  จากวงเงินจำนอง  สูงสุดไม่เกิน  200,000 บาท

 พอเป็นที่เข้าใจกันบ้าง สำหรับความแตกต่างระหว่างการฝากขายและการจำนอง ส่วนใครที่สนใจจะเป็นผู้ขายฝากเพื่อนำเงินหมุนเวียนไปใช้ หรือต้องการเพิ่มผลประโยชน์ตอบแทนให้มากขึ้นจากวิธีเดิมๆที่ได้อยู่แถมยังได้กรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินมาถือครองให้อุ่นใจ … ก็สามารถศึกษาข้อมูลและใช้บริการที่  zazzet.com กันได้นะคะ